Atheneum Keerbergen

1960-1962

Terwijl Yuri Gagarin door de ruimte zweeft, JFK Amerika’s president wordt en binnenlands de taalstrijd woedt, beëindigen in het K.A.K. 22 leerlingen met (grote) vrucht hun middelbare studiën van de hogere graad.

Reunie 21 oktober 2011

Terwijl kolonel Kadhafi geliquideerd wordt, banken en landen zich in de afgrond storten en Golden Earring nog één keer Radar Love de ether injaagt, is de Dag des Weerziens aangebroken !

Die avond aan de schoolpoort : Theo Pashuysen stapt als 1ste deelnemer, met echtgenote Aline, het terrein op, weldra gevolgd door ander +/- bekend volk. Aangename verrassing : ook gewezen internaatbeheerder Henri Janssen en dame tekenen present. De 4 windstreken doen overigens dienst als vertrekpunt voor enkele oud-leerlingen. François Pierre heeft er 1000 km Franse snelwegen opzitten en Jan Carel Schut doorkruiste Nederland. Na het verwachte rondje ‘ wie is wie ? ‘ dat geanimeerd verloopt en geruime tijd in beslag neemt, wordt het fototoestel bovengehaald aan ‘ het beertje ‘, symbool van de school in ‘t groen. De lenigheid van toen nog eens testen bij de beklimming van het berenmuurtje ! Even wachten op Francine Beke die een uurtje mens-erger-je-niet heeft uitgezeten op de Brusselse ring. Ondertussen is ex-pedagogisch adviseur Pierre Neuhard, als geen ander verbonden aan deze instelling, begonnen aan enige duiding. Als auteur van het jubileumboek ‘ 50 j. K. A. Keerbergen ‘ begeeft hij zich allerminst op onbekend terrein ! Aansluitend verstrekt directeur Kurt Hofman toelichting bij de metamorfose die het ‘Studie- en Hersteloord ‘ in de voorbije decennia duidelijk heeft ondergaan. Memorabel feit blijft toch de zware brand die in 1987 een aanzienlijk deel van de infrastructuur vernielde. Op het bordes roepen we nog één keer – en ditmaal ongestraft ! – “ au balcon, au balcon ! “, de kreet waarmee destijds studieprefect Jan Kennes werd gepest. Intens jeugdsentiment werkt zich naar boven bij het zoeken naar de oorspronkelijke zitplaats in één van de klaslokalen. Il fut un temps … Het scheelt geen haar of wijlen Guido Depraetere, presentator van het TV-programma ‘Klasgenoten’ , opent de deur ! Wij naar de – althans voor ons – nieuwe gebouwen waarin een gang met laboratoria onze aandacht gaande houdt. Terloops vallen de namen van oud-leerlingen Raymond v/h Groenewoud  en opperkreuner Walter Grootaers, hoofdzakelijk omwille van hun ontluikend muzikaal talent én kortstondig verblijf. In de turnzaal van weleer krijgt initiatiefnemer Willem Vermeylen de gelegenheid z’n volgelingen toe te spreken en waardering uit te drukken voor medewerkers René Verreth en Jos Artoos. De afwezigheid van deze laatste valt geheel toe te schrijven aan de brand die zijn bedrijf onlangs teisterde.

De (ont)kleedkamer naast de ‘turnzaal’; blijkt alsnog omgebouwd tot BAR, een innovatie zonder weerga ! Het is hier dat Greta Caes, ooit personeelslid, spontaan een (be)dienende rol op zich neemt. Eens de cava en aanverwanten zijn uitgeschonken, gaat een aanzienlijk deel van de tooggenoten over tot de aankoop van het jubileumboek en dit tegen een gelegenheidsprijs. Met dankzegging aan directeur Hofman sluiten we deel 1 af.

Wat nu volgt, valt best te omschrijven als een “ aangename verderzetting van de avond.” Mevr. Martine, uitbaatster van ‘ de Lodge ‘, ( vroeger de voor ons verboden ‘Chalet Bleu’ ) heeft een nieuwe voorraad cava ontkurkt. Her en der zijn bob-afspraken in de maak. Als vanzelf vinden de vis- en vleesschotels hun bestemming. Het liedje ‘Wie zal dat betalen ? ‘ hoeft niet gezongen wegens alles vooraf geregeld.

Een summiere enquête wijst uit dat menig klasgenoot een respectabele loopbaan heeft opgebouwd buiten dit koninkrijk.‘ ’t Voske ‘, ons aller studiemeester Antoine Vos ( ° 1921 ! ) is één van de 37 aanwezigen in de taverne. Als de gedreven sportbegeleider van toen beklemtoont hij de meervoudige successen in interscolaire tornooien.

Naarmate de avond vordert, wordt de sfeer zodanig dat er herhaaldelijk tranen met van die tuiten worden gelachen ! Kortom, de opiniepeilingen leveren een unaniem resultaat op : deze reünie verdient een dubbele A+ ; daar kunnen zelfs de ratingbureaus niet onderuit !



Verslaggever

Willem Vermeylen